Η αλληλεγγύη δεν χρειάζεται την έκθεση ενός παιδιού

Η αλληλεγγύη δεν χρειάζεται την έκθεση ενός παιδιού
Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε ολοένα και συχνότερα τη δημοσιοποίηση φωτογραφιών, βίντεο και προσωπικών πληροφοριών παιδιών με αναπηρία ή σοβαρά προβλήματα υγείας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση των οικογενειών τους.
Ως Σύλλογος ΑμεΑ «Εθελοντούμε», γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά χιλιάδες οικογένειες. Το κόστος των θεραπειών, των φαρμάκων, των βοηθημάτων, της ειδικής εκπαίδευσης, των μετακινήσεων και της συνεχούς φροντίδας είναι πολλές φορές δυσβάσταχτο. Για τον λόγο αυτό πιστεύουμε βαθιά στην κοινωνική αλληλεγγύη και στη συλλογική προσφορά.
Η ανάγκη όμως για βοήθεια δεν μπορεί να καταργεί τα δικαιώματα του παιδιού.
Ένα παιδί δεν είναι εργαλείο συγκίνησης.
Δεν είναι η «απόδειξη» της οικονομικής δυσκολίας.
Δεν είναι περιεχόμενο για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Και ασφαλώς δεν είναι ένας άνθρωπος που πρέπει να εκθέσει την πιο ευάλωτη στιγμή της ζωής του για να αξίζει τη βοήθεια της κοινωνίας.
Η αξιοπρέπεια ενός παιδιού δεν μπορεί να αποτελεί το τίμημα της αλληλεγγύης.
Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (GDPR), η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και η ελληνική νομοθεσία προστατεύουν το δικαίωμα κάθε παιδιού στην ιδιωτική ζωή, στην προσωπικότητα και στα προσωπικά του δεδομένα. Όταν μάλιστα πρόκειται για δεδομένα υγείας ή αναπηρίας, η προστασία αυτή οφείλει να είναι ακόμη ισχυρότερη.
Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν οι γονείς ενεργούν με αγάπη ή από απόγνωση. Οι περισσότεροι πράγματι αγωνίζονται καθημερινά για το παιδί τους.
Το ερώτημα είναι διαφορετικό.
Είναι πραγματικά αναγκαία η δημόσια έκθεση του παιδιού;
Έχουν εξαντληθεί όλοι οι άλλοι τρόποι υποστήριξης;
Προστατεύεται η αξιοπρέπειά του;
Ποιος θα διαγράψει αύριο το ψηφιακό αποτύπωμα που θα το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή;
Το διαδίκτυο δεν ξεχνά.
Οι εικόνες, τα βίντεο, οι διαγνώσεις και οι προσωπικές ιστορίες παραμένουν προσβάσιμες για χρόνια. Ένα παιδί που σήμερα δεν μπορεί να εκφράσει τη βούλησή του, αύριο ίσως χρειαστεί να ζήσει με μια δημόσια εικόνα που δεν επέλεξε ποτέ.
Η κοινωνία μπορεί να βοηθήσει διαφορετικά.
Μέσα από πιστοποιημένους φορείς.
Μέσα από συλλόγους και οργανώσεις που λειτουργούν με διαφάνεια και λογοδοσία.
Μέσα από ιδιωτική επιβεβαίωση της πραγματικής ανάγκης.
Μέσα από οικονομική ενίσχυση που προστατεύει την ταυτότητα και την αξιοπρέπεια του παιδιού.
Η αλληλεγγύη δεν χρειάζεται να φωτογραφίζει τον πόνο.
Χρειάζεται να τον ανακουφίζει.
Ως Σύλλογος ΑμεΑ «Εθελοντούμε», πιστεύουμε ότι κάθε παιδί και κάθε άνθρωπος με αναπηρία έχει δικαίωμα να λαμβάνει την υποστήριξη που χρειάζεται χωρίς να εκτίθεται δημόσια και χωρίς να μετατρέπεται η προσωπική του ιστορία σε μέσο συγκίνησης ή προβολής.
Η πραγματική προσφορά δεν μετριέται από τα «likes», τις κοινοποιήσεις ή τη δημοσιότητα.
Μετριέται από τον σεβασμό.
Μετριέται από τη διακριτικότητα.
Μετριέται από τη διαφάνεια.
Και πάνω απ’ όλα, μετριέται από την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Γιατί κανένα παιδί δεν πρέπει να πληρώνει με την ιδιωτικότητά του το κόστος της βοήθειας που δικαιούται.
Η αλληλεγγύη χωρίς σεβασμό στα δικαιώματα του ανθρώπου δεν είναι πραγματική αλληλεγγύη. Είναι απλώς έκθεση της ευαλωτότητας.
Ας επιλέξουμε, λοιπόν, να βοηθάμε με τρόπο που να τιμά τον άνθρωπο.
Γιατί η αξιοπρέπεια δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι δικαίωμα.